Phone-fobia

"Perhaps it's because I have a strange form of phone-phobia. I hate the faux cheerfulness I have to assume when I call someone; the awkward pauses; the way you can never hang up until you've put the next social rendezvous firmly in the diary; the anxiety that you might be boring them. The thought of Skyping, where you can actually see someone's face, is enough to bring me out in a rash. I prefer communicating through Facebook – I like the jokes, the bonhomie and the sense that you're part of something (especially because, as a writer, I often work from home). And if the whole tuna-flan-feline thing gets too much, the true joy of Facebook is, of course, that you can always log out."

(The Guardian)

Op Komst!

Gezegend Zij
Het ontroerende relaas van een zwangerschap

Gezegend Zij is het logische vervolg op het eerste boek van Annelies Vanbelle, Bitterzoet. Immers: van al die liefde en lust komt op een dag nageslacht. In dezelfde spitse maar warme stijl beschrijft Vanbelle hoe het voelt om als vrouw van de letteren op een dag niets anders meer te zijn dan lijf: 'Er zijn ogenblikken in het leven waarop het woord stokt. Dit is zo'n ogenblik. Ik ben geen dame meer. Ik ben een moederdier geworden.'

Gezegend Zij is het ontroerend relaas van een zwangerschap, van het prille, onzekere begin tot de hemelse deugdpijn van het baren. Een klein en fijn koesterboek dat geen enkele moeder of vader onberoerd zal laten.

Gezegend Zij wordt uitgegeven bij Van Halewyck en zal in februari 2012 in de winkels liggen.

Alvast een amuse-gueule:

'Omzichtig raakt hij me nu aan. Vol ontzag, teder, teer. Alsof ik van porselein ben. Geen spoor meer van de ruwheid van weleer, het wilde, het willen, zonder meer. Nimmer komt hij nog in mijn schoot. Daar woont nu iemand anders, niet meer de rauwe lust van voorheen. Nu legt hij daar zijn hoofd te rusten, zijn oor te luisteren bij zijn creatie. Zijn duivels zwichten in de warmte van mijn schoot. Zijn mond zwijgt als ik hem aanleg. Hij toont me het jongetje dat hij ooit was. Een hongerig veulen, met grote dankbare ogen. Zelfs zijn grootste dorst wordt in de weldadige kromming van mijn boezem gelest.'

Meer beeldmateriaal zie je hier

Healthy as hell

"Toen ik jong was dacht ik dat er normale mensen bestonden, maar dat ik ze nergens kon vinden. Pas later kwam ik erachter dat normale mensen niet bestaan. Er bestaan alleen patiënten. Sommige patiënten weten zich staande te houden ten koste van andere patiënten, en daarom noemen we hen geslaagd."

(Arnon Grunberg)

Goede voornemens

"If I got rid of my demons, I’d lose my angels."

(T. Williams)

Life and its intolerable cruelty

"Knijp je geluk maar uit, mijn kind", schrijft ze.
Zacht en wijs, terwijl ze zoveel verloor.
Een zeldzaam groot hart.

(en haar gebod wordt opgevolgd -
elke druppel lik ik op
als betrof het een godendrank)

Geven

'Eén Belg op de vijf is single', stond onlangs in de krant. Dat is een grote groep. Het is ook evident dat jongeren als singles aan hun relatieleven beginnen. Maar laten we het even hebben over de singles vanaf zowat dertig. Hoe gaat het met hen? Zijn die singles gelukkig? Leven singles alleen omdat ze alleen willen leven? Of leven ze alleen omdat ze niet kunnen samenleven? Of leven ze alleen, omdat ze geen partner kunnen vinden of houden? Daar vernemen we in dat recente onderzoek niets over. Toch zijn dat precies de belangrijke vragen. Want ze hebben gevolgen voor de opvoeding. Worden onze jongeren opgevoed om single te worden, of leren ze samen te leven? Het is duidelijk dat wie geleerd heeft goed voor zichzelf te zorgen nog de vaardigheden mist om voor een partner te zorgen. Als men in de opvoeding te veel de nadruk legt op de zelfrealisatie, vergeet men dat de meeste mensen met een partner leven. Niets is zo erg als vrijgezellen in het huwelijk. Ze zien een samenleefrelatie als een middel om eigen wensen en verlangens te vervullen. Ze parasiteren consumerend de relatie. Of zoals een jong kaderlid van een internationaal bedrijf over zijn vrouw zei :' Ik heb eruit gehaald wat eruit te halen is! Nu zoek ik mij een ander.' Slechts wie in staat is om te geven, is werkelijk volwassen geworden. Krijgend consumeren is typisch voor het kind. De capaciteiten om samen te leven met een partner moeten in onze opvoeding opnieuw meer ontwikkeld worden. Opvoeden tot singledom is goed maar niet goed genoeg. Jongeren zouden moeten leren en ervaren dat gevende liefde deugd doet. Jongvolwassenen die tot gevende liefde in staat zijn, kunnen dan kiezen of ze met iemand willen samenleven of single willen blijven. Ze maken meer kans op tevredenheid in hun leven.

(Lezersbrief door prof. em. Alfons Vansteenwegen in DS 7/11/11)

Genius - sometimes God is among us

Elizabeth Gilbert on nurturing creativity

Gezegend Zij, een intieme preview

Meer lees je hier

Water en brood

je bent mijn huis
ik heb jou uitgewoond
van krakende scharnieren
tot afgebladderde verf

en tussen de scherven
zoeken wij ons geluk
van asem die andermans asem wordt
en taal die niet meer weet
wiens tong men spreekt

schuifelend breekt een dag aan
en weer weten wij niet
of het vandaag licht wordt
of donker

(AAA, 24 okt 2011, 05u30)

Nostalgie

Zin in winter

Hart/d

Voortdurend aangesproken worden op je barbapapa-gehalte. Hierop berispt worden als was het een misdaad. Dat we meer nood hebben aan moed dan aan zachtheid, zeggen ze. Waar moet het heen met een wereld waarin men zich moet schamen om teerheid?

Een gastvrij soort onverschilligheid

'Voor mij hoeft de liefde niet meer te zijn dan een gastvrij soort onverschilligheid, een plek, een huis, een tuin, zijn buik wanneer hij slaapt of ligt te lezen, waar ik achter hagen of muren, of in de zachte kom tussen zijn ribbenkast en bekken beschutting vind tegen de gelijktijdigheid van alles en iedereen. Plaatsen, kortom, waar ik me mag ontdoen van de opgelegde hoogmoed voortdurend mezelf te zijn.'

(uit 'Gestameld liedboek', Erwin Mortier)

Post mortem

En dat we woorden prevelen tegen de doden, in de hoop daar troost uit te putten. Terwijl zij zich geen zier aantrekken van ons post mortem geneuzel.
(telkens ik zijn huis passeer gooi ik een zoen, ik beeld me in dat hij naar me glimlacht vanuit zijn nazomerse boomgaard)

Gargilesse

"Hoe komt ne mens een beetje mystieker? Door iets mee te maken é."

(kunstenaar Jean Claeys in 'Weg naar Compostela')

Euh

"Er bestaan geen goede mannen."
"Ik ben nochtans al dertien jaar gelukkig getrouwd."
"Dat KAN niet! U maakt zichzelf iets wijs! En het is zelfs de vraag of het wel zo goed is dat u zichzelf iets wijsmaakt!"
"Ik zie toch veel goede mannen rondom mij!?"
"U raaskalt! Mocht uw huwelijk op de klippen lopen, en u probeert al die andere mannen uit, zou u wel merken dat ze niet goed zijn!"
"Maar ik heb al..."
"U steekt mannen een pluim in hun gat en ze verdienen dat niet! U wil zich populair maken bij mannen! Dat is een ZEER fallische reflex!"
(...)

(uit een gesprek met een niet nader genoemde psychoanalyticus)

Love etc.

There's something very self-soothing in loving your loved one’s weaknesses.

Pure filth

How evil can be hidden in such beautiful disguise.

Eén keer

"Er zijn er die een nieuwe vrouw nemen, of een vriendin, ik ben daar niet tegen", fluistert de bejaarde weduwnaar terwijl ik hem fotografeer, "maar ge kunt toch maar één keer in uw leven iemand zo graag zien. Eén keer iemand hebben die alles voor u doet en waar ge alles voor terug wilt doen. Dat wordt bij een ander toch nooit hetzelfde niet meer."

(Carmen De Vos die een oude grijsaard fotografeert)