Snoet in de kinderwagen en dan: "Leuk hé zo'n baby. Zie maar dat het je schrijftalent niet aantast."
Zouden vaders als pakweg Dewulf, Brouwers of van der Heijden ooit zoiets te horen hebben gekregen?
Posts tonen met het label schrijven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schrijven. Alle posts tonen
vrijdag 16 maart 2012
maandag 7 november 2011
woensdag 6 oktober 2010
Warm geïnviteerd!
‘Liefde is een religie. Maak van de ander het object van je geloof, vereer, adoreer met overtuiging, en je broodje is gebakken. Hoe dieper je geloof, hoe heftiger de extase die je deel zal zijn. Als je niet gelooft echter, ben je de klos. Het is een schrijnende waarheid, maar in de liefde leidt atheïsme onverbiddelijk tot betekenisloosheid, tot eenzaamheid, tot leegte.’In een tijd die bol staat van de (v)echtscheidingen durft Rafaela openlijk de liefde te belijden. Haar man is haar manna. Ze spreekt in vurige tongen over de passie. Ze predikt haar aktes van liefde en verlangen en noteert tien geboden voor de hedendaagse vrouw. Hoe ze de devotie zelve kan zijn en toch een zondig besje. Lilith die speeltijd krijgt van Eva, moeder en hoer tegelijk. Rafaela neemt je mee langs de vijftien staties van het heerlijke, wrede liefdespad, dat soms een Hof van Eden is en soms een ware kruisweg.
Bitterzoet is een koesterboek vol zinnebeelden en minneschriften, een hebbeding verlucht met pittige tekeningen. Om op je nachtkastje te leggen en steeds opnieuw ter hand te nemen, samen met je geliefde of stiekem alleen onder de lakens.
Bitterzoet, het liefdesevangelie volgens Rafaela
Vanaf 18 oktober in de boekhandel.
Hardback 16 X 18 cm – 224. Blz.
Geïllustreerd
Prijs: ca. 19,95 euro
! Rafaela leest voor op de Antwerpse boekenbeurs in de Gele zaal op dinsdag 2 november om 14u30. Daarna signeersessie op de stand van Uitgeverij Van Halewyck (zaal 3, stand 323/325) van 15u tot 16u.
! Ook een signeersessie op donderdag 4 november van 19u tot 21u en op zondag 7 november van 16 tot 18u, beide op de stand van Uitgeverij Van Halewyck.
Labels:
Aquarel,
boek,
privédomein,
roman,
schilderingen,
schrijven,
tekeningen
vrijdag 12 maart 2010
1001 sentimenten
Vinger voor vinger
strijken over de kat
en kijken in je ogen
die kwijlen van liefde
Jouw hartenklop tegen
de mijne en ik wist niet
dat zoveel warmte
hierna nog bestond
En de ochtendlucht, de lente
de zieke moeder
die haar klamme hand
in de mijne legt
En de klok die tikt
tegenwijzerzin
alsof de wereld plots
andersom draait
En alles wat wij
denken te weten
over het leven
is slechts reiken
(vluggertje, 12 maart 2010, 18u35, bedstee en hergeboorte)
woensdag 25 november 2009
Werelden
"Ik ben er inmiddels in geslaagd de pathetische zinnen van dit cahier niet langer hardop verder te denken op straat, in kroegen, zelfs niet in de intimiteit van een bed. Ne mélangeons plus les mondes. (Hoe minder wereld ginder, hoe meer wereld hier?)" (pag. 783)
"Concentratie is afzondering, toespitsing, focussen. Dagdromen is een punt van aandacht vinden buiten de vanzelfsprekende wereld. Misschien is een gedicht, misschien is kunst niets anders dan een brandpunt vinden buiten de gegeven realiteit, met het oog op het maken van een mogelijke wereld. Kunst als virtuele werkelijkheid?" (pag. 783)
"En ik voelde je (H. de Coninck) plotseling naast ons lopen in de gedichten die ik vorig jaar hier schreef, hier, op dezelfde plek waar jij ons twee jaar geleden bezocht. Hoe ouder wij worden, hoe minder telbaar ze lijken, de jaren, hoe onduidelijker ze samenkomen in de hechte knoop van vlees en verzen die wij zijn geworden. Die fysieke gewaarwording bevestigt nogmaals - hoe pathetisch dat ook moge klinken - dat voor een kunstenaar zijn eigen kunst en de geliefde kunst van anderen de hoogste vorm van werkelijkheid zijn. Dat fanatisme pakt niemand hem af." (pag. 784)
(uit 'Dagboek van een dichter', Leonard Nolens)
"Concentratie is afzondering, toespitsing, focussen. Dagdromen is een punt van aandacht vinden buiten de vanzelfsprekende wereld. Misschien is een gedicht, misschien is kunst niets anders dan een brandpunt vinden buiten de gegeven realiteit, met het oog op het maken van een mogelijke wereld. Kunst als virtuele werkelijkheid?" (pag. 783)
"En ik voelde je (H. de Coninck) plotseling naast ons lopen in de gedichten die ik vorig jaar hier schreef, hier, op dezelfde plek waar jij ons twee jaar geleden bezocht. Hoe ouder wij worden, hoe minder telbaar ze lijken, de jaren, hoe onduidelijker ze samenkomen in de hechte knoop van vlees en verzen die wij zijn geworden. Die fysieke gewaarwording bevestigt nogmaals - hoe pathetisch dat ook moge klinken - dat voor een kunstenaar zijn eigen kunst en de geliefde kunst van anderen de hoogste vorm van werkelijkheid zijn. Dat fanatisme pakt niemand hem af." (pag. 784)
(uit 'Dagboek van een dichter', Leonard Nolens)
Abonneren op:
Posts (Atom)

