Als de ziele luistert

'Psychopathie is een coma van de diepere lagen van het bewustzijn. Het is alsof de slaap zich een toegang heeft verschaft tot het waakbewustzijn.'
 
'Empaten voelen zich als de laatste persoon die ze ontmoet hebben.'
 
'Woorden zijn werelden voor hooggevoelige mensen. Je kunt erin reizen en rondlopen.'
 
'Wee het volk waar de koning een kind is.'
 
'Een relatie met een psychopaat is een bijna-doodrelatie: je loopt erop leeg.'
 
'De gebieden in je geest waar je een weinig sterke binding mee hebt, kunnen in bezit worden genomen door rovers.'
 
'De heilige draagt ook een masker. Om de mensen die onwetend zijn niet in verwarring te brengen.'

(citaten geplukt uit een lezing van Jan Storms over Hooggevoeligheid vs. Psychopathie)

Ziel zonder opperhuid

"Wat vertelt het over de jachtige samenleving, wanneer iemand die passioneel wil leven, uiteindelijk afgestompt en vermoeid uit het leven stapt? (...) Het probleem van Lenz is zijn overgevoeligheid, die voortvloeit uit zijn onvermogen om lijden en dood te accepteren: 'Stel je voor dat je een wond hebt en niemand mag daar ook maar met één vinger aankomen - zo was het met zijn ziel gesteld, ziel zonder opperhuid.' In een wereld die steeds minder openstaat voor gevoeligheid is zo'n ziel gedoemd."

(Piet Arfeuille over 'Lenz')

Maskerade

Van sommige mensen wil je niet weten hoe onherbergzaam het is in hun hoofd.

Nostalgie

Zin in winter

Love etc.

There's something very self-soothing in loving your loved one’s weaknesses.

Ik ben (2)

Een huis-, tuin- en keukenneuroot. Lastig, maar uiterst liefdevol.

Orewoet

Nature
do with me what has to be done
use me as your vessel for life
abuse me
I am your willing slave

Moederschap

De ultieme oefening in nederigheid.

Omzwervingen

'Thuis is de plaats waar je van weg vlucht om jezelf te vinden.'

Laudatio

Thank god for the incredible wiseness of my friends. It's such a gift to be surrounded by this bunch of wise and warm-hearted women, who have lived (and still live) life to the full.

(for S. and all the others)

Rouwvoorbeeld

Woede - diep verdriet - aanvaarding.

De heiligheid van het menselijke

"Met mijn man had ik echt een geweldig huwelijk. Ik was heel erg gelukkig met hem. Hij was huisman en zorgde voor de kinderen. En daardoor heb ik ook altijd zo ontzettend hard kunnen werken. Omdat je een thuisbasis hebt, die loopt. Het eten stond op tafel als ik thuiskwam. Hij was gewoon mijn rem, mijn stuur, mijn coach en mijn steun en toeverlaat. Eigenlijk was hij veel meer mijn echte 'ik' dan ikzelf. Ik verzorgde de buitendienst. En hij verzorgde de binnendienst. Dus ook mijn binnendienst.
Toen hoorden we dat hij kanker had. Een vorm die je kunt behandelen, maar niet genezen. Nog twee jaar heb ik gewerkt. En toen werd hij zieker en zieker. Toen heb ik besloten om te stoppen. En dat was het eerste wat afstierf, mijn identiteit als Marijke Mulder. Het merk stopte, ik was niet meer de succesvolle zakenvrouw, dat deed er niet meer toe. Ik ging mijn man bijstaan, die dood zou gaan. Dat was een verschrikkelijk zwaar proces. Ik kon niet meer bij hem terecht. Hij trapte niet meer op mijn rem. Hij stuurde niet meer, hij verzorgde de binnendienst niet meer. Dat moest ik helemaal zelf gaan doen. Dat waarmee ik me het meest identificeerde, mijn man en mijn beroep, moest ik loslaten."
(...)
"Hij is vier jaar ziek geweest, en in die jaren ben ik ook doodgegaan, vanaf het moment dat ik stopte met mijn werk en het onontkoombare zichtbaarder en zichtbaarder werd. Hij werd steeds dunner, we gingen apart slapen. De lichamelijkheid verdween, want zijn lichaam verdween. Wat blijft er dan over? De geestelijkheid, dat wat je in essentie bent. Wat je dus niet ziet, maar waarvan je weet dat het er is. Op het moment van overlijden was ineens die dragende kracht. Je kunt het gewoon niet verwoorden, maar je voelt dat je niet alleen bent. Dat het voorbij dit lichaam en voorbij dat 'ikje' gaat. Het doet zich voor zoals het zich moet voordoen. En dat vind ik zo ongelofelijk. Het leven gaat vanzelf. Je hoeft eigenlijk alleen maar achterover te leunen, dat heb ik ervaren toen hij stierf. Ik hoefde helemaal niets te doen. Er was een wijsheid die ons omringde. Daar kan je alleen nog maar in respect bij stilstaan. In die stilte en in die afwezigheid zit nou precies die aanwezigheid die in ons zit maar dat wist ik toen nog niet. Want je zoekt het altijd maar buiten je ziel.
Ik heb de heiligheid van het menselijke gevoeld. Het goddelijke in dat menselijke. Een groot mysterie. Het sterfmoment van mijn man is het grootste cadeau dat hij mij ooit heeft kunnen geven. Toen heeft hij zijn ultieme leven laten zien. Is dat niet paradoxaal?"

(fragment uit 'In stilte', Mirjam van Biemen in gesprek met Marijke Mulder, een mederetraitante bij Advaita op Schiermonnikoog)

That weakness of noble, beautiful people

Once he wrote in a letter: "When the soul and the heart can no longer bear the burden, the lungs take over one half of it, so that the weight will at least be evenly distributed." That is how it was with his ilness. It gave him an almost miraculous delicacy and a frighteningly uncompromising intellectual refinement.

As a human being, however, he pushed all his fear of life onto his illness. He was shy, timid, gentle, and kind, but he wrote gruesome and painful books. He saw the world as full of invisible demons, who tear apart and destroy defenseless people. He was too clear-sighted and too wise to be able to live; he was too weak to fight, he had that weakness of noble, beautiful people who are not able to do battle against the fear of misunderstandings, unkindness, or intellectual lies.

Such persons know beforehand that they are powerless and go down in defeat in such a way that they shame the victor. He knew people as only people of great sensitivity are able to know them, as somebody who is alone and sees people almost prophetically, from one flash of a face. He knew the world in a deep and extraordinary manner. He was himself a deep and extraordinary world.

(Mooie woorden over Franz Kafka, in dit obituarium van Milena Jesenská, zijn laatste liefde)

Humble III

Vriendschap is iets wat stapvoets en door jarenlange rijping groeit, geen holle klikbeweging zoals media als Facebook ons doen geloven.

Humble

Mensen die veeleisend zijn in het leven hebben niet genoeg pijn gekend. Of ze zijn ongevoelig.

Meisje toch

Dit is haar drama en haar tragiek: voortdurend op zoek naar wat in het dagelijkse leven de schoonheid en de intensiteit van een roman benadert, hierdoor voortdurend op voet van oorlog levend met die botte loebas van een realiteit.

Gave/gift

I feel... (Ik voel, ik voel, wat jij niet voelt...) from Elsbeth van Noppen on Vimeo.

http://www.elsbethvannoppen.nl/projects.html

Thuis I

"Kijk niet zo ontheemd", zei hij. En zij voelde een zweem van geluk.

Hartstochtelijk verlangen

Soms geeft een boek een antwoord op een vraag die je acuut bezighoudt. Dit las ik deze ochtend, en het kwam net op tijd:

"Wij HSP's zijn, als de priesterlijke adviseurs van onze cultuur voorbestemd om het grotere inzicht in de diepe, soms duistere, soms uiterst spirituele aspecten van relaties te ontwikkelen. Deze aspecten hebben de planeet geteisterd, toen de pijn en het verlangen als gevolg van verwrongen liefde door middel van oorlogen en wreedheden naar buiten zijn gekomen. De scherpste geesten zijn getergd door de vraag hoe we moeten omgaan met de liefde/haat binnen de menselijke aard, vooral als we vervuld zijn van een hartstochtelijk verlangen om een Grote Ander te dienen, of dat nu een geliefde, een leider een natie of een God is. Dit is werk voor HSP's. We overdenken de ware betekenis van onze relaties, zoals beleggers de werkelijke waarde van hun aandelen overdenken.

(uit 'Hoog Sensitieve Personen in de liefde - hoe ga je om met relaties als de wereld je overweldigt', van Elaine N. Aron)