Pop

La chair

Denkoefening voor een dansvoorstelling

Mixed emotions I

"Love easily confuses us

because it is always in flux

between illusion and substance,

between memory and wish,

between contentment and need."

(Tom Robbins)

Spell

Nooit gedacht

dat zij de druppel

zou zijn en wij

de hete plaat.

Het verborgen weefsel

Versmolten oogleden. Hoofd afgewend. Bekken opduwend.

Weerloos naakt. In zijn aanwezigheid.

C'est moi

Een bovenmodale levensdrift.

Als tegengif: een tegenstribbelend lichaam.
Of: een tegenstribbelend lichaam.

Als tegengif: een bovenmodale levensdrift.

Expositie

Rafaela presenteert

~ Vluchtschrift ~
Tekeningen
Aquarellen
Schilderijen

20 januari ~ 20 maart 2009

Eetcafé De Scheve Lavabo
Bijlokevest 93 ~ 9000 Gent
Open ma tot za ~ 12.00 tot 00.00

Interesse? Contacteer Rafaela:
info@sensOtheque.com

Fear is my worst friend

Fuck my soul

2008, aquarel & inkt op papier, Rafaela

When we're making love, it's not about mere lust, not about the classical penis-in-the-vagina thing etcetera. It's about fucking my soul through my cunt, about hitting, raping, tearing, teasing and easing my innermost depths, about lulling the anguish and the storms of my spirit. It's the total usurpation of the other, because there is no me or you anymore, there's just two bodies blending into one, yearning for some heavenly unification, seaking for boundless fulfillment, endeavouring final redemption.

Hij

Rafaela, 2008, aquarel & inkt op papier

Mijn man, mijn mal en manna, mijn bloed en bodem.
Zijn lichaam, een terrein waarvan de kaart open op tafel ligt.
Geen vergrootglas nodig, geen nood aan een kompas.
Elke vierkante meter heb ik reeds veroverd, verorberd.
Ik ken de weg van zijn vingers, zijn tong woont in mijn mond,
Elk haartje op zijn borst is geteld. Zijn geslacht, ik voel het nog amper.
Het heeft me zo vaak bezocht. Het is tot het mijne verworden.
Ik ben het huis dat hij uitentreuren heeft uitgewoond.
Zijn tred is mij vertrouwd. Zoals de stoflaag op ons lot.
Tot vervelens toe, de liefde. Lust en last. Mannenvrees en vrouwenrouw.
En als een ander mij aanraakt, dan schreit mijn lijf, dan schrijnt het diep in mij.
Geen ander laat ik toe. Elk vreemd vlees schreeuwt oneigenlijk.
Ik ben een juweelkever. Op drie poten. Met een schijn van doorlaatbaarheid.

Een zuiver hart

Rafaela, 2008, inkt op papier

Het waren fluisteringen. Sissende sussende stemmen in het hoofd. Déjà-vu en déjà-entendu, maar toch weer anders. Helemaal anders. Heel vertrouwd. Voor één keer niet benauwend. Ze droomde zich een man. Een kwetsbare krijger. Antiek doch zonder sleet op de kwajongensziel. Een sentimental old fool. Een bronstige beggar for love. Toevallig had ze die liefde op overschot. Ze goot het in zijn hoofd vol weemoed, in zijn schoot vol onvoltrokken genot. En hij sprak: "Zwijg stil mijn mooi lief, mijn warme vrouw, mijn zacht aanbedene. Ik ben hier waar ik behoor. Een Odysseus terug op Ithaka...". Ze nestelde zich met graagte. Op zijn eiland waar zelfs kindergekweel een zweem van wellust heeft.

Onverklaarbaar gewillig

Rafaela, 2005, acryl & olie op doek

'Voel je dat hoe lijven zich onverklaarbaar gewillig naar elkaar schikken, als alle gêne is verdwenen?'

'Maar als wij zo 'alike' zijn, is dat dan wel bevorderlijk voor de compatibiliteit in de bedstee, voor het ineenschuiven? Moet het niet altijd een beetje oorlog zijn tussen de lakens? Weet je: eigenlijk ben ik best lui in bed. Ik laat me graag nemen, 'overmannen', kussen, likken, strelen. Een beetje de Queen of Sheba, die het zich allemaal laat welgevallen. Ook omdat ik twee zaken onmogelijk tegelijk kan: genieten en genot schenken. Beiden vragen mijn totale aandacht, mijn totale overgave. Hoe zit dat met jou?'

(...)