Het niets

"Het is het verlangen dat de mens gevoelig maakt voor zwendel, hem er zelfs naar doet uitzien. Sommige zwendel vermomt zich als kunst, andere als filosofie, weer andere als religie of als wetenschap, de zwendel die nog meer dan religie ervan overtuigd is boven alle zwendel uit te kunnen stijgen. Ook politiek is voor alles een komedie van bedriegers en bedrogenen.

Wij doen er goed aan de zwendel serieus te nemen, niet alleen op te vatten als iets wat ontmaskerd en bestreden dient te worden. Deze zwendel is alles wat er is. Wie deze zwendel niet wil, wil het niets."

(Arnon Grunberg in DS)

Rebel

Het zou wel eens kunnen dat voor deze generatie vrouwen (én mannen) de uitdaging niet zit in het zich loswrikken van het gezin - want elke overjaarse puber met een dertigers- of midlifecrisis jaagt momenteel zijn allerindividueelste droom na - maar precies in het tegenovergestelde: het warmhouden van het nest. Dat is heden pas rebels.

Ik ben (2)

Een huis-, tuin- en keukenneuroot. Lastig, maar uiterst liefdevol.

Ik ben (1)

Een forens. Heelder dagen heen en weer tussen de zachtheid en de rede.

Wartaal en wollen penissen

"Als we goed functionerende gemeenschappen willen, mogen we niet naïef zijn over onze aard. We moeten volkomen aanvaarden hoe diepgeworteld onze destructieve, antisociale neigingen zijn. We zouden feesten en losbandigheid niet naar de marge moeten verbannen, waar ze door de politie worden afgehandeld en door commentatoren verfoeid. Minstens eenmaal per jaar zouden we chaos ruim baan moeten geven, tijdens gelegenheden die ons voor korte tijd vrijstellen van de twee dwingendste voorschriften in het leven van seculiere volwassenen: redelijk en trouw zijn. Op die momenten zou het toegestaan moeten zijn om wartaal uit te slaan, wollen penissen voor te binden en de hele nacht vrolijk te gaan feesten en copuleren met willekeurige vreemden, om de volgende morgen terug te keren naar onze partner, die zelf iets gelijkaardigs heeft gedaan, waarbij beide partijen weten dat het niets persoonlijks was, dat het door het Narrenfeest kwam."
(uit 'Religie voor atheïsten' van Alain de Botton)

Anders gezegd: voor elk gehuwd stel op elke huwelijksverjaardag een vrijgezellenfeest...

Chaos

"Ik wilde schetsen hoe wij momenteel in ons dagelijkse leven, althans in de westerse wereld, omringd worden door de media, door de kunsten en door de extreme vloed van informatie. We worden iedere dag opnieuw met zoveel fundamentele thema's en problemen geconfronteerd. Het is eigenlijk krankzinnig dat wij er nog in slagen om een relatief rustig leven te leiden en niet te bezwijken onder het gewicht van alle kwesties waarmee wij constant gebombardeerd worden. (...) De afgelopen maanden is mijn leven een soort puinhoop geweest, maar toch slaag ik erin om iets dat op een dagelijks leven lijkt te leiden. Op een of andere manier lijkt ons dat te lukken. We worden 's morgens wakker en maken een soort, een soort constructie om de totale chaos en de complete mess te beheersen, die ons leven in post-postmoderne tijden geworden is. Ik vind het eigenlijk fascinerend dat wij ons op specifieke zaken kunnen focussen, dat we nog beslissingen kunnen nemen en keuzes kunnen maken. Die vaststelling levert in feite de energie waar de hele film op drijft."

(Tom Tykwer in De Morgen)

Driehoek

"Het verhaal van Drei is in feite heel eenvoudig: twee mensen en dan duikt er een derde persoon op. Ze worden verliefd. Het verrassende is niet zozeer dat Hanna en Simon allebei verliefd worden op Adam, maar wel dat ze toch nog van elkaar blijven houden. Dat zoiets mogelijk is vind ik eigenlijk zelf het meest relevante aspect van de film. Want volgens de maatschappij moet er in dergelijke omstandigheden een keuze gemaakt worden: het is een of/of-situatie. Maar deze film laat zien dat er misschien nog andere mogelijkheden zijn."

(Tom Tykwer in De Morgen)

Piek

"Als je beroemd bent en alles gaat goed, dan heb je veel vrienden en zijn er veel mensen die je vriend willen worden. Daar moet je erg voor oppassen. Ik heb dat gelukkig altijd goed weten te managen. Het is belangrijk voor mij om mijn vrienden om me heen te hebben, maar dan wel de juiste vrienden. Dat ontspant me. Het zorgt er ook voor dat ik met beide benen op de grond blijf. Hoe hoger je komt, hoe dieper je kunt vallen."

(Andy Schleck in Playboy)

Amputatie

"Vreemdgaan blijft als een amputatie. Je kunt best verder na een amputatie, maar het zal nooit meer hetzelfde zijn. Of zie het als een kruik: die kun je lijmen maar je blijft die barsten zien en hij zal misschien minder lang water houden. Ik geloof mensen niet als ze zeggen dat ze er beter uit zijn gekomen."

(Goedele Liekens in Playboy)

Optimist

"Die faalangst heb ik nog steeds. Als ik twee concerten op een dag speel, crash ik na één show: ik maak mezelf wijs dat ik dezelfde energie niet kan opbrengen voor beide concerten. In mijn ogen verknoei ik dat tweede concert dan helemaal. Verschrikkelijk. Maar achteraf dwing ik mezelf om weer recht te krabbelen - ik ben een te onverbeterlijke optimist om mezelf te verliezen in angst."

(Lara Chedraoui - Intergalactic Lovers)

Escape

"Geef toe, samenleven met mensen van vlees en bloed is niet altijd een pretje. In de eerste maanden nemen de hormonen en de vlinders in de buik nog de bovenhand, maar de daaropvolgende vijftig jaar van 'wat eten we vanavond' en 'heb jij het belastingformulier al ingevuld' kunnen soms verdomd lastig zijn.
Dan geeft Twitter en de 'liefde' van duizenden naamloze avatars meer voldoening. Die volgers vallen je niet lastig met vervelende vragen en zijn al lang blij wanneer je nog eens een grappig filmpje post (...)."

(Grace Dent in The Guardian)

Streng

"De ultieme wens van elke kunstenaar is om zijn publiek te vermanen."

(R.M. Rilke)

Definities van liefde

Intrusie.
Introspectie.
Confrontatie.
Referentie.

Maman Rêveuse

'Maman Rêveuse', eerste beeldmateriaal voor 'Gezegend Zij'

(Uitgeverij Van Halewyck, januari 2012)

Te veel

"Als er sprake is van een crisis, is er een communicatiecrisis. Er zijn te veel sprekers, te veel schrijvers, te veel bellers, sms'ers, chatters, twitteraars, allemaal kleine dictators, en allemaal willen ze laten weten - wat eigenlijk? Dat ze bestaan, om te beginnen. 'Hallo, met mij even.' En dan komt het. Te veel mensen laten ongevraagd weten wat ze denken en wat ze doen, wat ze willen en zullen, wat ze wouden en wat ze zouden, iedereen ontvouwt zijn plannen, iedereen toont zijn kunnen, zijn goede wil, zijn kwade wil, iedereen wil het laten zien, iedereen gooit het eruit, legt het op tafel, kwakt het in je gezicht. Maar waar zijn de lezers, de kijkers, de luisteraars? Wie moet dat allemaal aanhoren, aanschouwen, ondergaan? Zonder luisteraars kan er ook geen onderscheid meer worden gemaakt, is alles even belangrijk geworden. Er is niemand die nog tegenspreekt. Iedereen braakt zijn eigen verhaal uit."

(uit een essay van Thomése, DS 30 juli 2011)

Just another way to look at marriage

'Marriages are just two scapegoats send out by two families to reproduce each other... The battle is which one it will be."

(Whitaker, cited in Neill & Kniskern)

Delusions lost

"All are lunatics, but he who can analyze his delusions is called a philosopher."

(Ambrose Bierce)

Lose-lose

"Amerikanen hebben de perceptie, die misschien niet gerechtvaardigd is, dat Fransen overweg kunnen met om het even welke romantische situatie. Dat ze in liefdeszaken veel gesofisticeerder zijn dan Amerikanen. Maar ik ben wel zo'n nuchtere Amerikaan dat het volgens mij een lose-lose-situatie is als je op twee mensen verliefd bent. Het werkt gewoon niet, een open relatie. (...) Nu ik er aan denk: een gesloten relatie werkt vaak ook niet."

(Woody Allen in De Standaard)

Weldaad voor het hart

Heil

"In hun ijver gelovigen aan te vallen die, doordrongen van hun zwakheden, hun heil in het bovennatuurlijke hebben gezocht, zien atheïsten wellicht over het hoofd dat zwakheid een onvermijdelijk kenmerk van ieders leven vormt. Ze bestempelen bepaalde behoeften als infantiel, terwijl die eigenlijk zouden moeten worden erkend als algemeen menselijke eigenschappen, want in feite is volwassenheid ondenkbaar zonder adequate dialoog met het kind in ons, en bestaat er geen volwassene die er niet regelmatig naar verlangt als kind te worden getroost."

(uit 'Religie voor atheïsten' van Alain de Botton)